HTML Dersleri (5) : Form ve form öğeleri

form

Form öğerleri kullanabilmek için öncelikle bir form belirlemeniz gerekir. Form öğerlerini bu etiketler arasına yazmalısınız. name ile formun adını, method ile gönderi metodunu (get veya post), action ile formun belirtilen metodla gönderileceği sayfayı belirleriz.

name formun ismidir, javascript ile dom ağaç yapısından forma ve form elemanlarına ulaşmırken kullanırız. method formun postalama metodudur. GET ile url’den verileri açıkca gönderir, POST ile göstermeden postalar. Genelde POST metodunu kullanırız. action ise formun postalanacağı adrestir ve genellikle bir sunucu tabanlı dilin betik dosyası olur.

input

Her türlü bilgiyi input’lar sayesinde girdi aldırırız. name ile, formun action parametresinde belirtilen sayfaya postalanırken değişken adlarını, girilen değer belirler. value parametresi ise o öğe için geçerli değeri taşır. Bu geçerli değerler çıktısı verilecek input türüne göre değişkenlik gösterir. type parametresi ile de çıktısı verilecek form öğesinin türünü belirleriz. Bu öğeleri, türlerine göre ayrı ayrı inceleyelim ;

button : Çıktı olarak bir buton basılır. value değeri butonun üzerinde görüntülecek yazıyı belirler. Butonun geçerli olarak hiçbir fonksiyonu yoktur. onClick olayına atanan javascript ile bir fonksiyon kazandırılır.

Çıktı:

submit : Çıktı olarak buton basılır. Ancak bu buton formu gönderme işine yarar. Geçerli olarak tarayıcının diline göre formu göndermeyi ifade eden bir kelime ile görüntülenir. value parametresi ile bunu Gönder, Devam gibi bir anlatım belirleyebilirsiniz.

reset : Çıktı olarak yine buton basılır. Buton formdaki bütün öğelerin değerlerini, ilk değerlerine döndürür. Yani geçerli value değerlerine döner.

text : Tek satırlık bilgi giriş alanı basar.

Çıktı:

password : text ile aynıdır. Tek farkı yazılan bütün karakterlerin değerleri korunurken, gösterimde işletim sistemine göre bir şifreleme gösterimi basılır. Windows’da büyük nokta, bazı tarayıcılarda hala *, bazılarında ise hiçbirşey görüntülenmez.

Çıktı:

checkbox : Seçim kutusu basılır. Eğer seçilmişse gönderilen sayfaya değeri on olarak, seçili değilse off olarak gider.

Çıktı: Bisikletin var mı?

Eğer “checked” argümanı verilirse ekrana varsayılan olarak seçili basılır. Örneğin:

<input checked="checked" name="onay" type="checkbox" /> Bisikletin var mı?
Çıktı: Bisikletin var mı?

radio : Seçim butonları koyar. Kullanıcıya birden çok seçenek ve bunlardan birinin seçilmesi istenirse bunları kullanırız. Bir seçim gurubunda her seçenek için bir tane radio türünde input öğesi eklenir, name yani isim parametrelerine aynı değer verilir ve value parametresine verilen değerlerden, form gönderilirken seçilmiş olanının değeri o isim yani değişken ile gönderilecek sayfaya gönderilir.

Çıktı: Kaç tane bilgisayarın var?
1 tane
2 tane
3 tane
3’den fazla

Mesela “2 tane” seçeneğinin inputunda “checked” argümanı var. Onun için form ilk yüklendiğinde 2 seçeneği seçili oluyor.

label

label’dan hemen bahsetmek istiyorum çünkü genellikle checkbox ve radiobuttonlar için kullanılırlar. label adı üzerinde etikettir. Yani bir inputun aslında başlığıdır. Yani siz formda bir text input veya başka bir input basarken onun hemen öncesine bir açıklama ile o bilginin ne olduğunu girersiniz. Mesela;

E-Posta Adresiniz:

Buarda başlığa tıklamaya ihtiyaç yoktur. Yani kimse “E-Posta Adresiniz : ” yazısına tıklayıp birşey yapmak istemez. Fakat checkbox ve radiobutton’larda böyle bir ihtiyaç hissedilir. Mesela:

Web standartlarını seviyor musun?

Burada ise çıkan ufacık tik atma kutusuna tıklamaktansa yazıya tıklamayı tercih eder çoğu kullanıcı. Ve doğal olarak yazıya tıklanınca hiçbirşey olmaz 🙂 label aslında burada işimize yarıyor.

Gördüğünüz gibi yazıya tıklayınca da input tıklanmış oluyor. Unutmamanız gereken şey şu: label’a for argümanı ile hangi input’un label’i olduğunu belirtmek. Tabiki bunu da input’a verdiğiniz id ile yapıyoruz.

Aynı durum radiobuttonlarda da söz konusudur, “Kaç bilgisayarın var?” sorusuna cevap verirken yazılara tıklayarak seçim yaptırmak için her radiobutton’a bir id verilir, yazılar label ile işaretlenip for ile de her label’a kendi inputunun id’si verilir.

label etiketi aynı zamanda bir formu css ile şekillendirirken de işinize yarayacaktır.

textarea

Çok satırlık yazı alanı basar. rows parametresi ile kaç satırlık bir alan görüntüleneceği, cols parametresi ile de kaç satır genişliğinde görüntüleneceği ayarlanabilir. Ancak bu ayarlar sadece görünümü ayarlar. içine girilebilecek metin teorik olarak sonsuzdur. Metnin uzunluğu makinenizin limitlerine göre belirlenir. Geçerli değer açılış ve kapanış etiketleri arasına girilir.

select ve option

Seçim listesi basar. Geçerli olarak boş liste basılır. Açılış ve kapanış etiketleri arasındaki option etiketleri bu listeyi oluşturur. option etiketleri arasına yazılan şekilde görüntülenir ve seçilen seçenek, select’in name parametresinde belirlenen değişkene seçilen option etiketindeki value parametresinin değerini atar. option etiketleri selectsiz kullanıldığında bir işe yaramazlar.

Hangi ildesiniz?:

HTML Dersleri (6) : Sonsöz ve öneriler

HTML, bence her programcının bilmesi gereken bir dildir. Basit yapısı ile öğrenmesi pek de zor değil zaten. Böylesine basit bir işaretleme diline entegre edilmiş betik dilleri, html’in ve kendisinin yetenekleri ile mükemmel bir yapı oluşturur. Örneğin PHP, JPS, ASP gibi diller döyle diller olup çıktıların html gibi oldukça özgür bir ortamda veren dillerdir. Bunu dışında bir programcının yaptığı programları tanıtması için küçük çaplı bir web sitesi hazırlaması gerekir.

HTML geleceğin teknolojilerine karşın yapısal olarak değişmeyecek dillerden birisidir. ister mobil teknoloji ister iletişim teknolojilerinde HTML ile hazırlanabilecek çok şey vardır. HTML bir iletişim teknolojisidir. Bu açıdan vazgeçilmez bir araçtır.

HTML dili hakkında ipuçlar ve uyarılar

1. HTML etiketlerinin çoğu açılış ve kapanış etiketleri şeklindedir. Bir işaretleme dili olduğu için işaretlenen kısımların bir başı ve sonu vardır. Bunları etiketlerimizin açılış ve kapanışları ile belirleriz. Bu açıdan kesinlikle açılan bir etiket kapatılmalıdır. Kapatılmayan etiketler sonsuza kadar işaretlenmiş olur. mesela sayfanızda bir yerde <b> etiketi kullanır ve bir yerde kapatmazsanız. sayfanızın o işaret başlangıcından sonuna kadar koyu metin türünde işaretlendiğini göreceksiniz.

2. Etiketlerde parametrelere değer verirken kesinlikle çift tırnak kullanın. Eğer parametreler içerisinde tek tırnak kullanmanız gerekirse parametrede tek tırnak, içerisinde de çift tırnak kullanın.

3. Eğer sayfanızda bir html işareti kullanacaksanız (mesela çift tırnak veya html etiketleri için başlangıç karakteri yani sola doğru ok işareti.. vb), bu karakterlerin ascii’ye göre html encode edilmiş değerlerini kullanın. Bu değerleri şöyle açabiliriz;
“&” işareti + “#” işareti + “o karakterin ASCII değeri” + “;” işareti
Örneğin tire karakteri (-) = &#150; (kırmızı olan tire karakterinin ASCII değeridir.)

NOT : Klavye karakterlerinin ASCII değerlerini https://mfyz.com/tr/ascii-karakter-kodlari/ dökümanında bulabilirsiniz. (Ayrıca bakınız : http://www.asciitable.com)

4. HTML’de tabloları arayüz çizdirmek için kullanmayın, arayüzlerinizi css ile çizdirin. Tablolar “Tablosal Veriler” içindir (Mesela hesap cetveli).

5. Standartlara uygun kod yazın. Eğer standartlara uymuyorsanız tüm tarayıcıların kodunuzu aynı okumasını bekleyemezsiniz. Önce standartlara uygun kod yazın, sonra taaryıcı inceliklerine bakın. Ayrıca standartlara uygun koda sahip siteler her zaman daha iyidir.

PHP’de fonksiyonlar

Fonksiyonlar, matematikteki gibi bazı işlem gruplarını sık sık kullandığımız alanlarda bize oldukça kolaylık sağlar. PHP’de de aynı şekilde, belli işleri yapan ve sonuçta bazı durumlara göre uygulamanın ilerleyişini değiştiren çoğu işlemde kolaylık sağlar. Bu fonksiyonları komplike uygulamaların sık tekrarlanan parçaları olarak görebiliriz.
Fonksiyon yapılarını, aslında PHP içinde farkında olmadan, sık sık kullanıyoruz. (Biz her ne kadar farkında olmasak da onlar hep fonksiyondu ve fonksiyon olarak kalacaklar 🙂

Örneğin, print() ya da echo(), php içerisinde en sık kullandığımız fonksiyonlardandır. “print();” yazarak bu fonksiyonu çağırmış oluyoruz ve bize bir sonuç veriyor. Fonksiyonlar parametre alarak çalışırlar.

Buradaki “Selam Gençler” metini, print(); fonksiyonunun almış olduğu parametredir. Tabi fonksiyonların aldığı parametreler sadece string türünde olmayabilir. Bu parametre değer, değişken, dizi, sabit veya başka bir fonksiyonun sonuç kümesi olabilir.

Bu örneğimizde, bir önceki örnekteki ile aynı sonucu verecektir, yani ekrana “Selam Gençler” yazdıracaktır.

PHP nin kendi içerisinde hazır olarak bulunan bu fonksiyon örneklerini çoğaltmak mümkündür (substr(), strlen(), mysql_fetch_array()…) Örnek olarak verdiğimiz bu fonksiyonlar parametre alarak çalışırlar. PHP nin parametre almadan çalışan fonksiyonları da vardır.

PHP yorumlayıcısı bu satırı (fonksiyonu) gördüğünde sayfanın fonksiyondan sonrasını dikkate almayacaktır.Yani çalışma işlemi bu noktada duracaktır.
Göründüğüz üzere exit(); fonksiyonu hiçbir parametre almadan çalışmaktadır. (phpinfo(), break()…)

PHP nin kullanılmak üzere bizlere sunduğu bu fonksiyonlara yerleşik fonksiyonlar adını verebiliriz.
Burada asıl amacımız, kendi fonksiyonlarımızı yazmak. Bu yüzden ilk olarak PHP nin yerleşik olan, kendi fonksiyonlarını yüzeysel olarak inceledik.
Temel olarak bir fonksiyon yazarken kullanacağımız komut dizisi şöyledir;

Vermiş olduğumuz bu fonksiyon örneği, parametreler kullanarak işlem yapmaktadır. Yerleşik fonksiyonlarda olduğu gibi, kendi yazdığımız fonksiyonlar da parametre almadan işlem yapabilirler.

Fonksiyonumuzu yazdıktan sonra artık kullanıma hazır hale gelmiş olur. Sıra yazmış olduğumuz fonksiyonu çağırmaya geldi.

Bu örneğimizde yazmış olduğumuz fonksiyonu parametre girmeden kullanıyoruz. Parametre alan fonksiyonumuzu ise şu şekilde çağırmalıyız;

Fonksiyon yazım kurallarını gördükten sonra, konunun daha iyi anlaşılması için artık çalışır bir fonksiyon yazabiliriz. Örneğin PHP nin yerleşik fonksiyonlarından biri olan print() fonksiyonunu Türkçeleştirelim. (ama sakın bu örneği uyguladıktan sonra yerleşik fonksiyonları tümünü Türkçeleştirmeye kalkmayın) 🙂

Bu fonksiyonu yazıp, yukarıdaki haliyle çağırdıktan sonra ekranda fonksiyona girmiş olduğumuz metini, yani “merhaba arkadaşlar” yazısını göreceğiz. $girilen_metin, fonksiyonumuza ait parametremiz. Bu parametre, ekrana yazdırmak istediğimiz metini tutuyor. Parametre olarak yazdığımız metin $girilen_metin değişkenine depolanıyor, böylece fonksiyonumuz kendi içerisinde kullanılmak üzere bir veriye sahip oluyor. Daha sonra bu veri fonksiyon içerisinde gerekli yerlerde kullanılıyor.

Önemli NOT : Fonksiyonlar içerisinde olan bütün olaylar içeride kalır. İçeride atanan değişkenler, İçerideki sorgulamalar ve diğerleri. Aynı şekilde bir fonksiyon dışarıdan verileri TEK yolla alır. Onlar da parametrelerdir. Bunun dışında bir fonksiyon içerisinde sabitler ve ortam değişkenleri dışında hiçbir şekilde dış değişkenler direk kullanılamaz. Bunun için $GLOBALS dizisi kullanılır. Dışarıda atanan bir değişkene bu dizi içerisinde atanmış bir eleman gibi erişebiliriz.

Ufak bir uygulama yapalım

Öyle bir fonksiyon yazalım ki kullanıcıdan aldığımız metnin karakter sayısını bulsun ve ekrana hem bu metni, hem de bu metnin kaç karakterden oluştuğunu yazdırsın.
İlk olarak kullanıcıdan alacağımız bilgi giriş sayfasını yazalım;

— uzunluk.html —

— uzunluk_hesapla.php —

Oldukça kolay değil mi? Uzunluk adında bir fonksiyon oluşturduk ve parametre olarak (girilen verileri depolaması için) $deger adında bir değişken belirledik. Daha sonra $deger değişkenimizin (bu değişkenin fonksiyonumuza ait parametremiz olduğunu söylemeye gerek yok sanırım) uzunluğunu bulabilmek için, PHP’nin yerleşik fonksiyonu olan strlen()’i kullandık. Bu değeri $kac_karakter değişkenine atadık. Böylece kullanıcıdan alacağımız değerin ($deger değişkeninin) uzunluğu artık, $kac_karakter değişkenimize depolanmış oldu.

Echo fonksiyonunu kullanarak bu verileri ekrana yazdırdık. İlk önce kullanıcıdan alarak $değer değişkeninde depoladığımız metini, ardında da metinimizin, $kac_karakter değişkeninde tuttuğumuz uzunluğunu.
Son olarak da “uzunluk($metin);” komutuyla fonksiyonumuzu çağırdık. buradaki $metin değişkeni (tahmin ettiğiniz gibi) uzunluk_gonder.htm dosyamızdan PHP sayfamıza POST metoduyla göndermiş olduğumuz string i tutuyor)

Parametrelere değer verilmezse?

Fonksiyonlar her sayfada kullanılacağı için fonksiyonlarımızı seçeneklere bağlı hale getirebiliriz. Eğer kullanıcı fonksiyona bir parametre göndermemişse fonksiyon sapıtabilir. Örneğin print() fonksiyonu kullanırken herhangi bir şekilde parametre kullanılmadan çağırılırsa fonksiyon boş değer döndürür (false değil NULL). Eğer fonksiyonunuz işlerinizde ölümcül bir işi yapıyorsa fonksiyonu kullanırken bunu denetleyebilirsiniz. Mesela;

Eğer bir parametre verilmezse fonksiyon programsal yanlış dönecektir. Kontrolle işlerimize devam ederiz.
Başka bir kullanımda; uygulamanın herhangi bir noktasında bir fonksiyon kullanılıyor ve işletilememesi uygulamanın hatalar getirmesine yol açıyorsa;

Şeklindeki kullanımla bu hataları önleyebilir veya uygulamanın başka yollarda devam etmesini sağlayabiliriz.
Gördüğünüz gibi parametrelere gelen değerleri geçerli olarak belirleyebiliyoruz. Bunun farklı bir kullanım alanı da şöyledir; fonksiyona gönderilen birden çok parametre sürekli farklı ayarlamalar yapıyor ve çok değişik kombinasyonlar çıkabiliyorsa, bu opsiyonların belirlenmemesi durumunda (yani parametrelerin boş olması durumunda) fonksiyonun kendimizce belirlediğimiz standart opsiyonlarda gitmesini sağlamak için fonksiyonu tanımlarken geçerli değerleri belirleyerek bu isteğimizi gerçekleştirmiş oluruz.

Hazırlayan: Sezgin Bilketay

PHP’de döngüler

Döngü Ne Demektir?
Döngüler bazı görevlerin bazı koşullar ile tekrarlanmasını sağlar. Mesela 1’den 100’e kadar ekrana sayılar yazdırmak istiyorsak 100 tane print kullanmayız. for veya while gibi döngülerle bu işlemi yapmamız çok çok daha kolaydır. Kullanım ve çalışma yapısına göre farklı döngüler vardır. Bunlar;

while Döngüsü

Bir koşul sağlanana kadar ya da bir koşulun sağlanmamasına kadar (while’a göre False verene kadar.) içeride belirtilen işlemlerin dönülmesini sağlar.

koşullar False olduğu zaman döngü biter. (0 = False)

for Döngüsü

Koşullar dışında bir koşulun başlama kriteri ve döngü ilerledikçe yapılacak değişimi de beltirmemizi sağlayan döngüdür.

Döngü dönerken bir sayaç tutulur. Bu sayaç değeri bu örneğe göre $i değişkeninde saklanır. $i=0 sayacımızın başlangıç değerini ifade eder. $i<10 koşulu için sayaç koşulun sağlanmasına kadar dönülecektir. $i++ ise döngü her dönüşünde sayaç değişkeninin nasıl değişeceğini ifade eder. Bu örnekte döngü her döndüğünde $i bir atrırılacaktır.

break

break bir döngünün bitmesini beklemeden döngüyü terketmektir.

Bu kodda döngü 0’dan 9’a kadar sayacaktır. Ancak aradaki kontrolde $i 5’e eşit olduğunda break ile döngü bitecektir.

continue

continue ise bir döngüde döngünün bir sonraki adıma geçmesini sağlarız.

Bu örnekte ise aradaki kontrolde, $i 3’ün katı değilse yani $i mod3 sıfıra eşit değilse döngünün bir sonraki adımına atlar. Eğer $i 3’ün katı ise devam eder ve $i’yi yazdırır. Böylece 1’den 100’e kadar 3’ün katı olan sayıları yazdırır. (tabi $i 3’den başlayıp atama işlemi $i=$i+3 yapılırsa da aynı iş yapılmış olur.)

PHP’de kontrol yapıları (if,else if,switch/case)

Kontrol Yapıları

Kontrol yapıları programların neredeyse her 5 kodundan birinde vardır. Çünkü kontroller şartlar değiştiğinde sonuçları değiştiren yapılardır. Eğer böyle bişey olmasa idi program diye birşey olmaz statik yapılar olurdu. Kontrol yapıları çok çeşitlidir. Ancak sık kullanılan 2-3 tanesini ele alacağım.

if Kontrolü

Basit bir yapıdır. Basitçe kullanımı:

şeklindedir. Koşullar gerçeklendiği sürece işlemler yapılacaktır.

if else Kontrolü

if kontrolüne koşulun olmadığı zaman da görev verilenidir.

if else if kontrolü

Bir if else kontrolünde else yani ilk koşulun sağlanmaması halindeki duruma bir if eklenirse yani üsttekilerin sağlanmaması ve burada tanımlanan koşulun sağlanması halidir.

switch / case Yapısı

switch / case yapısını çok sonuçlu olayları kontrol ederken kullanırız. Mesela bir olay sonucu $deg değişkeni 3 değer alabilsin (“1x”,”2x”,”3x”). Burada if’leri kullanmaktansa switch / case yapılarını kullanmak daha kısadır.

Kontrol yapıları aslında programlamada en sık kullanılan yapılardır. Farkında olmadan çok kez bu yapıları defalarca defalarca yazarız. Kullanımlarını, esnekliklerini iyi bilmek gerektiğini düşünüyorum.

PHP’de sabitler, server ve ortam değişkenleri

PHP Dışından Değişken Nasıl Gelir?

PHP’de işlerimizi çok kolaylaştıran bazı özel değişkenler vardır. Bu özel değişkenler olmasa php’de yapılabilecekler çok sınırlandırılırdı.
Mesela bir çerez kontrolü yaparken $_COOKIE dizisini kullanırız. Ya da bir betik dosyamızda hata kontrolü yaparken dosya ismini değişimlere rağmen koruyabileceğimiz değişkenler, kodun hangi satırında hata olduğunu tutan başka bir değişken vardır.

Şimdi bu değişkenleri; sabitler, php değişkenleri ve sunucu değişkenleri olarak üçe ayıracağız.

Sabitler

$ gibi degişken işareti almadan doğrudan kullanılır. Örneğin:

Sunucu Değişkenleri

Sunucu değişkenlerini bir ortam değişkeni olan $_SERVER dizisinin indisleri olarak düşünürsek örnek olarak şu şekilde kullanacağız:

Ortam Değişkenleri

Ortam değişkenleri ise tahmin ettiğiniz gibi doğrudan değişken olarak kullanabilirsiniz.

Bu değişkenleri çok çeşitli scriptlerde görmek mümkün. Dediğim gibi bu değişkenleri kullanamamak php’nin olanaklarını çok fazla biçimde kısıtlamak hatta neredeyse php’yi kullanılmaz hale getirmektir. Çünkü php gibi dinamik bir dil kullanmadaki ana amaçlardan biri, kullanıcının hareketlerine tepki veren uygulamalar yazmaktır. Kullanıcı tepkisini ise bu değişkenler yardımı ile belirleriz.

PHP nedir? PHP’ye nereden ve nasıl başlamalı?

PHP Nedir?

PHP sunucu tabanlı html içine gömülmüş (html-embed) bir betik(script) dilidir. Daha açık bir anlatım ile, internetteki forum, anket, oyunlar, mesaj tahtaları gibi kullanıcının aktif bir şekilde müdahalede bulunduğu yapıları oluşturmaya yarayan web programlama dillerinden biridir. PHP ile inanılmaz yetenekli, yazılımsal sayfalar oluşturabilirsiniz. Örnek olarak burada dökümanlara puan verebiliyor, kaç kişinin okuduğunu görebiliyorsunuz. Veya forumda istediğinizi yazıp cevaplar alabiliyorsunuz. Bunlar dinamik olarak kullanıcının hareket/isteklerine göre değim gösteriyor. Bunlar php ile yapabileceğiniz basit uygulamalar. Çok daha karmaşıklarını da görmüşsünüzdür/yapabilirsiniz. PHP dili C, Java ve Perl dilleri üzerinde geliştirildiğinden bu dilleri bilen arkadaşların php’yi öğrenmeleri zor olmayacaktır.

PHP’ye Nereden Ve Nasıl Başlamalı?

PHP’ye bence başlamanın iki yolu var. Eğer zaman çok önemli değilse, internetteki makaleleri inceleleyerek bol bol basit ve fonksiyonel kodlar yazmak. Bu sayede kodlardaki hatalarla uğraşırken, farklı yöntemler ararken inanılmaz bir pratik ve php bilgisi kazanırsınız. Kendiniz kodlar üreterek de php’yi daha iyi sindirerek öğrenmiş olursunuz.
İkinci yol ise zamanı kısıtlı ve/veya bir an önce öğrenmek isteyenlere… Öncelikle bir kitabevine gidip 1-2 saat php kitaplarını inceleyin. Aralarında en güzel ve en kolay öğreneceğinizi düşündüğünüz kitabı alın. Aslında kapağını sevmeniz bile yeterli. Zira hepsinin içeriği hemen hemen yakın ve giriş seviyesi için teorik bilgi dışında çok fazla uygulama içermiyorlar. Kitaptakileri teker teker uygulayın. Örnek kodları yazarak işin püf ve teorik genel kısımlarını öğrenmiş olursunuz. Bundan sonra internetteki makaleleri okuyarak php’nin içine girebilirsiniz. Kitapta öğendikleriniz php’nin “p”sini bile oluşturmaz. Çünkü php açık kaynak bir dil olduğundan, sürekli yeni kütüphaneler, her yeni kütüphane içinde yüzlerce yeni fonksiyon gelir. Şu anda php manual’daki fonksiyonların sayısı benim göz kararım ile 3-5 bin civarındadır. (Sadece listeye bir göz atmıştım.) Bu fonksiyonların hepsini öğrenmek için ne beyin dayanır ne de göz. İşinize yarayacak kütüphaneleri ve fonksiyonları öğrenmeniz için php ile neler yapılabilir? sorusunun yanıtısı iyi bulmanız gerekir.
PHP ile önereceğim kısımlar şimdilik bunlar; her iki yolda da interneti iyi kullanıp php manual’ı iyi kullanmanızı öneririm.